ترامپ نه نگران برنامه هسته‌ای ماست و نه نگران موشک‌هایمان

 جماران: من از دوستانی که معتقدند اگر ما با آمریکا مصالحه کنیم مشکلات‌مان حل خواهد شد، می‌خواهم سوریه بی‌دفاع امروز که دارای یک دولت غربگراست را در نظر بگیرند و ببینند چطور اکنون اسرائیل چند برابر زمان دولت اسد، در حال حمله به این کشور است.

امروز سوریه بیشتر از هر کشور دیگری تحت حملات قرار دارد و در بیش از یک سالی که از سقوط دولت اسد می‌گذرد، این کشور به لحاظ صنعتی، اقتصادی و نظامی تقریبا نابود شده است.

 آمریکا اصلا نگران اورانیوم غنی‌شده جمهوری اسلامی نیست، زیرا می‌داند ایران نه تمایلی به ساخت بمب اتمی دارد و نه به لحاظ عملیاتی، تا چند سال آینده می‌تواند چنین کاری را انجام دهد.

ایالات متحده بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده نفت جهان است *و در سال گذشته، به طور متوسط روزانه ۱۷ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه نفت صادر کرده است که بالاترین عدد در کل جهان محسوب می‌شود. بزرگترین چالش یک دهه آینده آمریکا و کل جهان غرب، مقابله با هژمونی چین در شرق آسیاست. با توجه به اینکه چین یکی از بزرگترین واردکنندگان انرژی است، آمریکا برای تقابل با این کشور هم به ونزوئلا حمله کرد و نفتش را تحت کنترل درآورد و هم در حال تلاش برای تسلط بر نفت ایران است. 

  پس از سقوط رژیم مادورو در ونزوئلا، ایران تنها کشور نفتی غیرآمریکایی محسوب می‌شود؛ لذا برای آمریکا بسیار مهم است کنترل نفت ایران را در دست گیرد تا از این طریق بتواند چین، هند و اروپای غربی را کنترل کند و اساسا هدف از حمله به ایران نیز همین بوده است. آمریکا می‌خواهد از طریق تسلط بر ژئوپلیتیک نفت، مجددا هژمونی خود را بر تمام دنیا و خصوص چین برقرار کند و علاوه بر آن، در پی این است با به کنترل درآوردن نفت ایران، سالانه ده‌ها میلیارد دلار از جیب ملت ایران، به شرکت‌های آمریکایی که عمدتا تحت مدیریت الیگارشی مالی و نظامی ایالات متحده هستند، کمک بلاعوض کند.‌

 از سال ۲۰۰۳ که عراق تحت اشغال آمریکا درآمد، تمام پول‌های حاصل از فروش نفتش به بانکی در نیویورک منتقل می‌شود و سپس ایالات متحده چند برابر هزینه سربازان خود در پایگاه‌های آمریکایی در عراق را از این درآمدهای نفتی کم می‌کند و برای آنچه باقی می‌ماند، شرکت‌های آمریکایی اجازه دارند در عراق مناقصه برگزار کنند‌.

به همین دلیل است که *اگرچه در ۲۰ سال اخیر درآمد سرانه نفتی هر عراقی بین ۷ تا ۱۰ برابر هر ایرانی بوده، اما مردم عراق هنوز فاقد امکانات آب، برق، گاز، بهداشت و حتی امنیت هستند، زیرا بخش اصلی درآمدشان توسط آمریکایی ‌ها دزدیده می‌شود.* با این رفتاری که آمریکا با نفت عراق دارد، باید بگوییم صد رحمت به قرارداد دارسی که در دوره مظفرالدین‌شاه بین ایران و انگلیس منعقد شده بود. اکنون همان طور که ترامپ به روشنی اذعان کرده، می‌خواهد دوباره مناسبات نفتی ایران را برگرداند به زمان مظفرالدین‌شاه و اجرای قرارداد دارسی و بدتر از کاری را ما ما بکند که با عراق انجام می‌دهد.

امیدواریم این اعترافات ترامپ، ساده‌‌لوحان داخلی و خارجی را هوشیار کرده باشد.* برخی از دوستان ما غبطه می‌خورند که ای کاش ایران نیز می‌توانست به جای صادرات روزانه ۱.۵ میلیون بشکه نفت، مانند عراق این رقم را به ۴.۵ بشکه برساند *.* با توجه به اینکه جمعیت عراق نصف ایران است و نفت خود را هم بدون تخفیف می‌فروشد، لذا همان طور که گفتم، سرانه درآمد نفتی هر عراقی ۷ تا ۱۰ برابر مردم ماست، اما با این وجود، چون درآمد نفت عراق در دست آمریکا قرار دارد، درآمد سرانه سازمان ملل مردم عراق به اندازه مردم ایران است. بنابراین، شواهد عینی در عراق، افغانستان، سوریه و لیبی، نشان می‌دهد دوستانی که فکر می‌کنند در صورت مصالحه با امپریالیسم می‌توانیم مشکلات کشور را حل کنیم، به شدت در اشتباه هستند.